residencies

Βασιλική Χρυσανθακοπούλου Τσαγκάρη 845 676 dancecenter

Βασιλική Χρυσανθακοπούλου Τσαγκάρη

19/03/2017 – 02/04/2017

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Instant Mother”
Ελλάδα

Παρουσίαση Artistic Residency: Instant Mother
Βασιλική Χρυσανθακοπούλου Τσαγκάρη (Ελλάδα)

Μία προσωπική καταγραφή, σόλο παράσταση, για τα ανομολόγητα συναισθήματα που προκαλεί η μητρότητα, τη μεταμόρφωση που βιώνει μια γυναίκα από τη στιγμή που γεννάει ένα παιδί.
Ο τρόπος με τον οποίο η εμπειρία αυτή μπορεί να μας φέρει πιο κοντά σε πτυχές του εαυτού και της φύσης μας ως θηλαστικά.
Πώς αναπαριστώνται και αναπαράγονται οι εικόνες της παράδοσης, της πολιτιστικής και συλλογικής κληρονομιάς σε ένα θέμα τόσο ριζικά κοινό για τον ανθρώπινο αλλά και το ζωικό πληθυσμό του πλανήτη.
Ο ερωτισμός, η ποίηση, η ανθρωπιά και το ένστικτο για επιβίωση που ενυπάρχει σε κάθε δημιουργική πράξη.

Σύλληψη, δημιουργία, παράσταση : Βασιλική Τσαγκάρη
με τη βοήθεια του Αντώνη Λυμπερόπουλου

Αυτή είναι η πρώτη παρουσίαση του έργου το οποίο δεν είναι ακόμα στην τελική του μορφή αλλά είναι ακόμα σε διαδικασία δημιουργίας.
Η παρουσίαση θα γίνει στα αστέρια την Κυριακή 23 Απριλίου στις 18:00.

Νίσκρια-Έλενα Καζαντζίδη 683 546 dancecenter

Νίσκρια-Έλενα Καζαντζίδη

13/02/2017 – 26/02/2017

Παραστατικές Τέχνες και Φωνητική Έρευνα
Τίτλος πρότζεκτ: “Αλλάζοντας μορφή: Ένα ταξίδι με τη φωνή από τον έναν κόσμο στον άλλον”
Ελλάδα

OPEN CALL Artistic Residency Νίσκρια-Έλενα Καζαντζίδη (Παραστατικές Τέχνες & Φωνητική Έρευνα) – Ελλάδα
Ανοιχτό Κάλεσμα συμμετοχής στο Project:
Αλλάζοντας μορφή:
Ένα ταξίδι με τη φωνή από τον έναν κόσμο στον άλλον

Ο 20ος αιώνας υπήρξε βαθιά ριζωμένος στη ζωή και με το δίκιο του. Πλήθος τεχνολογικών και επιστημονικών κατακτήσεων, δύο παγκόσμιοι πόλεμοι που αποδεκάτισαν την Ευρώπη, υπερδυνάμεις με ανταγωνισμούς εξοπλισμών, αιτήματα ελευθερίας, ειρήνης, αδελφοσύνης, κατάρρευση μύθων πολιτικών ιδεολογιών και άλλα, δεν άφησαν κανένα περιθώριο να αφουγκραστούμε τον θάνατο με ένα άλλο βλέμμα εκτός από αυτό της καταστροφής και της απώλειας. Διανύουμε πια τον 17ο χρόνο του 21ου αιώνα και έχοντας όλα τα ζητήματα του προηγούμενου αιώνα ανοιχτά, κάνουμε υπερβάσεις στην αγκίστρωση μας με τη ζωή. Μήπως ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε ανοιχτά για τον πιο παλιό και πιο μεγάλο μας φόβο, τον θάνατο; Μήπως ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής αλλά μια συνέχεια της, σε διαφορετική διάσταση, με διαφορετικό όχημα; -όχι δηλαδή το φυσικό μας σώμα πια αλλά κάτι άλλο; Υπάρχει τέλος σε αυτό που αποτελεί την ουσία του είναι μας;
Ατέλειωτες οι ερωτήσεις που φέρνει ένα τέτοιο θέμα και οι απαντήσεις, μια σειρά πιθανοτήτων, ατέλειωτες κι αυτές. Έτσι προκύπτει η ανάγκη για τη δημιουργία ενός πλαισίου και ενός μέσου έρευνας: Το πλαίσιο είναι κάποιες συνεντεύξεις από ανθρώπους που είχαν εμπειρία κοντά στον θάνατο και εμπειρία ξαφνικής απώλειας κάποιου δικού τους προσώπου. Αυτό θα αποτελέσει και το υλικό έρευνας και εργασίας. Το μέσο θα είναι η Φωνή. Η φωνή έτσι όπως δομείται σύμφωνα με την πανάρχαια κλίμακα των σωματικών κέντρων (Τσάκρας). Με τον τρόπο αυτό η έρευνα κινείται μέσα στις ποιότητες του κάθε κέντρου, είτε για να ηχήσει, είτε για να τραγουδήσει, είτε για να μιλήσει. Στο υλικό, συναισθηματικό, διανοητικό και πνευματικό επίπεδο. Στο επίπεδο της προσωπικότητας και στο επίπεδο της αγάπης.
Για δύο εβδομάδες θα θέσουμε την εργασία με τη φωνή στην υπηρεσία της έρευνας του υλικού που έχει συγκεντρωθεί με θέμα τις εμπειρίες κοντά στον θάνατο. Μέσα από το μεταμορφωτικό ταξίδι με τη φωνή, θα ρίξουμε ένα φως στο ταμπού της μετάβασης από τη ζωή στον θάνατο, κρατώντας πάντα το κομμάτι της έκφρασης και της επικοινωνίας μέσω της φωνής (ήχοι, λόγια, τραγούδι), σαν στόχο.
Όσοι ασχολούνται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με το θέμα, καλοδεχούμενοι.
Ωστόσο κάποια εμπειρία με σωματική ενασχόληση (χορός, γιόγκα), είναι απαραίτητη καθώς το σώμα μας είναι η έδρα της φωνής μας και με αυτό θα εργαστούμε. Επίσης καλοδεχούμενοι όσοι ασχολούνται με τη μουσική, ή το τραγούδι.

Η Νίσκρια-Έλενα Καζαντζίδη είναι στο ταξίδι με τη φωνή και τους ήχους τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Έχει πτυχίο από το ινστιτούτο Voicing της Ελβετίας και έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο να βρουν την αληθινή τους φωνή και να τραγουδήσουν το δικό τους τραγούδι. Ως Voice Performer έχει πάρει μέρος στο Athens-Video Art Festival 2007, στο Γκάζι, με την παραγωγή “Κάπου σε ξέρω”. Την ίδια παραγωγή έχει παρουσιάσει στη Μυτιλήνη, στο θέατρο των Αστέγων το 2005, στην Οικία Καραπάνου, στην Αίγινα, το 2005, και στο Κέντρο Διαλογισμού Afroz, στην Ερεσό της Λέσβου, το 2006. Το 2016 δημιούργησε μαζί με τη ζωγράφο Janine Kewis μια φωνητική παράσταση με τίτλο: “Θάλασσα”, πλαισιώνοντας με τη φωνή της και με άλλους φυσικούς ήχους τους πίνακες της ζωγράφου. Η παράσταση παρουσιάστηκε στην Κέρκυρα τον Σεπτέμβριο του 2016. Έχει επίσης σπουδάσει και δουλέψει στον κινηματογράφο, σαν σεναριογράφος και σκηνοθέτης πέντε ταινιών μικρού μήκους. Ζει ανάμεσα στην Αθήνα και την Κέρκυρα και ταξιδεύει με τη δουλειά της σε όλο τον κόσμο.
Η Νίσκρια-Έλενα Καζαντζίδη θα βρίσκεται στο Κέντρο Χορού Ακροποδητί από τις 13 έως τις 26 Φεβρουάριου 2017, στο πλαίσιο του προγράμματος Artistic Residency/παροχή καλλιτεχνικής κατοικίας, για την υλοποίηση του project της με τίτλο “Αλλάζοντας μορφή: Ένα ταξίδι με τη φωνή από τον έναν κόσμο στον άλλον”.

Μίνα Ανανιάδου, Zoé Bernabéu & Allessandro Sollima 848 678 dancecenter

Μίνα Ανανιάδου, Zoé Bernabéu & Allessandro Sollima

31/10/2016 – 13/11/2016

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Exploring Creative Autonomy”
Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία

Παρουσίαση Artistic Residency: Exploring Creative Autonomy
Μίνα Ανανιάδου, Zoé Bernabéu & Allessandro Sollima (Ελλάδα, Γαλλία & Ιταλία)

Είμαστε μια ομάδα τριών χορευτών από τη Σικελία, το Παρίσι, και τη Θεσσαλονίκη. Η αναζήτησή μας για ένα ανοικτό χώρο και χρόνο μας έφερε στη Σύρο καθώς είχαμε την τύχη να μας προσφερθεί καλλιτεχνική στέγη για μια σύντομη αλλά πυκνή περίοδο από τη φιλόξενη ομάδα Ακροποδητί.
Εδώ και λίγες μέρες έχουμε ξεκινήσει ένα καινούριο ταξίδι δημιουργίας.
Κεντρικός άξονας της έρευνάς μας είναι η ιδέα της αυτονομίας, συγκεκριμένα η ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε το χορό σαν ένα μέσο να φτάσουμε την προσωπική και συλλογική αυτονομία ως ένα δυναμικό πεδίο όπου το άτομο και το σύνολο ανθίζουν παράλληλα.
Προς αυτή την κατεύθυνση πρόκειται να δημιουργήσουμε μια παράσταση περισσότερο σαν μια πρόταση: να καθιερώσουμε νέα πεδία σχέσεων μέσω της κίνησης, να αφουγκραστούμε την αίσθηση που μπορεί να ενεργοποιήσει νέους τρόπους αντίληψης και αυτή με τη σειρά της να διευρύνει τα όρια του φαντασιακού. Και ο χορός είναι το μόνο μέσο που μας δίνει τη μέγιστη ελευθερία για κάτι τέτοιο.

Την Παρασκευή 11/11, στις 22:00, θα μοιραστούμε ελεύθερα με όλους το αποτέλεσμα της μέχρι τώρα εργασίας και δημιουργίας μας.

Marielys Burgos Meléndez & Dorcas Roman 390 293 dancecenter

Marielys Burgos Meléndez & Dorcas Roman

01/10/2016 – 15/10/2016

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Islanders: among Waters”
Πουέρτο Ρίκο

Ανοιχτό Κάλεσμα συμμετοχής στο Project και την παρουσίαση των προσκεκλημένων μας καλλιτεχνών Dorcas Román και Marielys Burgos Meléndez από το Πουέρτο Ρίκο, για άτομα από 16 ετών και άνω, με ή χωρίς προηγούμενη εμπειρία στο χορό:

Καλούμε την κοινότητα να ερευνήσει μαζί μας συγκεκριμένες κινητικές εικόνες σε προκαθορισμένες τοποθεσίες στην Ερμούπολη. Μέσα από ασκήσεις διαλογισμού, παρατήρηση τοπίων και στρατηγικές χαρτογράφησης θα εξερευνήσουμε θέματα όπως η αποχώρηση, η συνέχεια, η κινητικότητα και η παροδικότητα, και συλλογικά θα δημιουργήσουμε μια χορογραφική σύνθεση που θα χρησιμοποιηθεί ως ένα κινούμενο “καρτ ποστάλ” της πόλης. Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να αναπαραστήσουν τo χορευτικό αυτό ταξίδι στην παρουσίαση του πρότζεκτ, την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου.

Παναγιώτης Τοφή 1024 819 dancecenter

Παναγιώτης Τοφή

07/05/2016 – 28/05/2016

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Documenting Emptiness”
Κύπρος

Ο Παναγιώτης Τοφή (γεν. 1982) είναι πτυχιούχος Γραφικών Τεχνών και Διαφημιστικού Σχεδιασμού (Frederic University, 2008), κάτοχος διπλώματος Σπουδών Χορού (Laban Centre, 2011) και πτυχιούχος Σύγχρονου Χορού με διάκριση (Laban Centre, 2014).
Στην Κύπρο έχει συνεργαστεί σαν ερμηνευτής και συνδημιουργός με τους Ασώματες Δυνάμεις, Echo Arts, Nothing to Declare και Αμφίδρομο Χοροθέατρο. Έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Πάρη Ερωτοκρίτου στην κίνηση για το έργο «Νίτσα», και τον Μάριο Κακουλλή για το έργο «Ένα άλμπουμ ιστορίες».
Από το 2014 βρίσκεται σε πορεία δημιουργίας κίνησης και σύνθεσης, ερευνώντας πιθανότητες της κίνησης του ανθρώπινου σώματος σε σχέση με τον κενό χώρο, βάσει των όρων απόκρυψη, απόσυρση και διαγραφή, με μέντορα τον κύριο Bush Hartshorn. Σε αυτή την πορεία έχει παρουσιάσει τρία χορογραφικά έργα στην Κύπρο.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency ερευνήθηκε το πρότζεκτ “Documenting Emptiness” και πραγματοποιήθηκε παράσταση.

Υπό μορφή χορογραφικού έργου παρουσιάστηκαν αποτελέσματα τα οποία προέκυψαν από την έρευνα του όρου ‘κενότητα’ (άδειο/κενό), σε κίνηση και σύνθεση με χρήση κειμένων, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος της φιλοξενίας (artistic residency) του Κέντρου Χορού Ακροποδητί.
Κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας δοκιμάστηκαν τρόποι αποκάλυψης ενεργειών, υπαρκτών στον χώρο, μέσω της αποκέντρωσης του ανθρώπινου σώματος, στοχεύοντας στην ενίσχυση της κενότητας. Παράλληλα δημιουργήθηκαν κινητικές φράσεις βασισμένες σε υλικό που προέκυψε από αυτοσχεδιασμούς, σε μια προσπάθεια μεταποίησης του ανθρώπινου σώματος σε δοχείο/αγωγό ξένων, ανόμοιων ενεργειών, που δύναται να υπάρχουν στον χώρο ή που απροσκάλεστα ξεγλιστρούν από το υποσυνείδητο. Ενέργειες οι οποίες εξελικτικά, μέσω της μεταποίησης και μετακίνησης σωμάτων, προσπαθούν να υπάρξουν σε μια κατάσταση μεταξύ υλικής υπόστασης και νοήματος.
Η έρευνα σχετίζεται με το θεωρητικό έργο των Franco Berardi, Sigmund Freud, Alice Rayner, Avery Gordon και Martin Heidegger.

Σύλληψη/Χορογραφία: Παναγιώτης Τοφή
Ερμηνευτές σε συνεργασία:
Μαλβίνα Ανδρώνη, Φίλιππος Ευαγγέλου, Ελένη Μαναρώλη, Βιβή Σκλιά, Παναγιώτης Τοφή
Φωτογραφία: Μαλβίνα Ανδρώνη
Διάρκεια: 20 λεπτά

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου στο πλαίσιο του Προγράμματος ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Rósa Ómarsdóttir 392 314 dancecenter

Rósa Ómarsdóttir

11/04/2016 – 24/04/2016

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “SECONDHAND KNOWLEDGE”
Ισλανδία

Η Rósa Ómarsdóttir είναι χορεύτρια και χορογράφος από την Ισλανδία με έδρα τις Βρυξέλλες. Σπούδασε θέατρο και σύγχρονο χορό στην Ισλανδική Ακαδημία Τεχνών του Ρέικιαβικ και αργότερα μετακόμισε στις Βρυξέλλες για να σπουδάσει στο P.A.R.T.S. από όπου αποφοίτησε το 2014. Έχει χορέψει στην παραγωγή Bird Watching 4×4 ( 2012 ) από τον Benjamin Vandewalle. Το τελικό πρότζεκτ των σπουδών της “Chatter, Clatter and Other Arrangements”, σε συνεργασία με την Hagar Tenenbaum και τον Christoffer Schieche παρουσιάστηκε σε διάφορα μέρη στην Ευρώπη.
Πρόσφατα δημιούργησε το ντουέτο Wilhelm Scream ( 2013 ) μαζί με την Inga Huld Hákonardóttir, το οποίο έχει παρουσιαστεί σε θέατρα και γκαλερί σε όλη την Ευρώπη. Το καλοκαίρι του 2015 έλαβε την υποτροφία DanceWeb για να συμμετέχει στο Φεστιβάλ ImPulsTanz στη Βιέννη. Η τελευταία της δουλειά “the Valley”, σε συνεργασία με την Inga, παρουσιάστηκε πρώτη φορά το Νοέμβριο του 2015 και βρίσκεται σε περιοδεία.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency ερευνήθηκε το πρότζεκτ “SECONDHAND KNOWLEDGE” και πραγματοποιήθηκε παρουσίαση της έρευνας.

Το SECONDHAND KNOWLEDGE είναι ένα ερευνητικό πρότζεκτ από την Rósa Ómarsdóttir σε συνεργασία με την Ásrún Magnúsdóttir, που θα πραγματοποιηθεί ως μια σειρά από εργαστήρια σε διάφορα μέρη της Ευρώπης. Προσανατολίζεται σε χώρες που θεωρούνται ότι βρίσκονται γεωγραφικά ή/και πολιτιστικά, στην περιφέρεια της Ευρώπης. Σε κάθε μέρος δημιουργεί μια ομάδα χορευτών και χορογράφων, με τους οποίους διερευνεμε ποιους τρόπους η γνώση για το χορό και η ιστορία του χορού ταξιδεύει στην περιφέρεια της Ευρώπης.

https://vimeo.com/166124821
https://vimeo.com/164308435
www.ingaandrosa.com

Liquid Fusion 960 653 dancecenter

Liquid Fusion

21/03/2016 – 27/03/2016

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Burn”
Νότια Αφρική

Η ομάδα Liquid Fusion αποτελείται από τους Daniel Geddes και Mark Tatham, που έχουν ως στόχο τους να δημιουργούν παραστάσεις με κυρίαρχο στοιχείο την πρόκληση αλλά και το παιχνίδι. Θέτουν σε αμφισβήτηση τα τρέχοντα ζητήματα στον χώρο της θεατρικής παραγωγής της Νότιας Αφρικής και υποστηρίζουν ιδέες καινοτόμες και ανατρεπτικές. Επιδιώκουν να ενώσουν τους ανθρώπους μέσα από παραστάσεις τολμηρές αλλά και διασκεδαστικές, που προσαρμόζονται κάθε φορά στο εκάστοτε κοινό, και να προωθήσουν το θέατρο σε μια κοινωνία όπου ο κινηματογράφος και η τηλεόραση κυριαρχούν στη βιομηχανία του θεάματος.
Η ομάδα ασχολείται με τα βαθιά, προσωπικά και συναισθηματικά ζητήματα της κάθε ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, μέσω μιας γλώσσας βασισμένης στην κίνηση και στον συνδυασμό της με τον προφορικό λόγο. Τα έργα τους συνδυάζουν το χοροθέατρο, το σωματικό θέατρο και την υποκριτική και περιλαμβάνουν θέματα όπως τον σωματικό κίνδυνο, την ευκινησία και το συναισθηματικό ταξίδι, μέσα από το σοβαρό αλλά συγχρόνως και το κωμικό στοιχείο. Στόχος τους είναι να μοιράζονται τις εξερευνήσεις και τις ανακαλύψεις τους σε ένα διεθνές επίπεδο, αναδεικνύοντας έτσι το αναδυόμενο Θέατρο της Νότιας Αφρικής.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παράσταση με τίτλο “Burn”

Σύλληψη και Ερμηνεία: Daniel Geddes και Mark Tatham

Διάρκεια: 40 λεπτά

Το Burn είναι μια χοροθεατρική παράσταση που βασίζεται στην αλληλεπίδραση του ανθρώπου και της φύσης και τη δυσπιστία ανάμεσα τους. Η ιστορία ακολουθεί δύο σώματα και τη σχέση τους ως αντίθετες αξίες. Διερευνά τα στοιχεία της φωτιάς, του φωτός και τη γης κάτω από συνθήκες φυσικές αλλά και τεχνητές. Η Νότια Αφρική φημίζεται για τη φυσική ομορφιά και την πολιτιστική κληρονομιά της, τα οποία αγωνίζεται να διατηρήσει υπό το πρίσμα των κοινωνικών ανισοτήτων και των φιλοδοξιών του ανεπτυγμένου κόσμου. Μερικά από τα σημαντικότερα ζητήματα στη Νότια Αφρική είναι η λαθροθηρία ρινόκερων, η ρύπανση και άντληση των υδάτων από τη βιομηχανική εκμετάλλευση, η αποστράγγιση οξέων στα ορυχεία, η αστάθεια της γης ως συνέπεια της εκτεταμένης εξόρυξης, καθώς και η κατάχρηση της γης, μέσα από τις αγροτικές μεταρρυθμίσεις, τους νόμους και τη διαφθορά. Παρόλο που όλα αυτά αποτελούν αποκλειστικά προβλήματα της Νότιας Αφρικής, υποδεικνύουν ωστόσο μια ανησυχία παγκόσμιας κλίμακας: τη σύγκρουση μεταξύ του ανθρώπου και των περιβαλλοντικών συμφερόντων. Το παράδοξο μεταξύ της ανάγκης για επιβίωση στο παρόν και της ανάγκης για τη διατήρηση της ζωής για το μέλλον. Το αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτο, αλλά ποτέ απόλυτο.

Carmen Moreira 960 625 dancecenter

Carmen Moreira

01/03/2016 – 20/03/2016

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Over A Rainbow”
Καναδάς

Η Carmen Moreira είναι χορογράφος με καταγωγή από την Πορτογαλία και τον Καναδά και έδρα το Ματλοκ της Αγγλίας.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: “Over A Rainbow”

36 000 φωτογραφίες από την καθημερινότητα, τη ζωή και την αγάπη συγκεντρώνονται τρεμοπαίζοντας πάνω από έναν εσωτερικό μονόλογο και μια χορογραφία σχεδιασμένη για 6, 8, και 14 χορευτές, εκεί όπου οι καλλιτέχνες επιχειρούν να πετάξουν “πάνω από ένα ουράνιο τόξο” απεικονίζοντας μια τολμηρή προσευχή, έτσι ώστε το κοινό να διαπιστώσει ότι:
– Δεν είναι φυσικό το να πετάμε κι ωστόσο μπορούμε να το κάνουμε
– Η πτώση είναι μέρος της πτήσης

Clara Durán Calero 1024 683 dancecenter

Clara Durán Calero

13/12/2015 – 20/12/2015

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: ” ”
Ισπανία

Η Clara Calero είναι μια μουσικός από την Ισπανία που βρέθηκε στο Κέντρο Χορού Ακροποδητί στο πλαίσιο του προγράμματος καλλιτεχνικής κατοικίας (Artistic Residency).

Για μια εβδομάδα δούλεψε με μέλη του Χοροθεάτρου Ακροποδητί και το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς θα παρουσιάστηκε στο κοινό.

Λίγα λόγια για την παρουσίαση:

For any economical system, people are considered as productive bodies, one more element of the engine. Individuals are immersed in the culture of performing and are constantly required to show and produce, having to push aside feelings, physical needs and all what really makes their lives meaningful. The starting point of the project is the time restrictions set by our lifestyle. The score is structured in fixed periods of time that explore the following topics: labor time-free time, productive body-human body, performing needs-emotional needs. The piece is a critique to the performing society we are subdued to and the effects this causes in our lives. It is an invitation to take action: only we possess the power to prioritize and decide where we want to invest the time we have left.

Clara Calero

Silke Bake, Ash Bulayev, Ζωή Δημητρίου και Peter Stamer 672 538 dancecenter

Silke Bake, Ash Bulayev, Ζωή Δημητρίου και Peter Stamer

03/08/2015 – 14/08/2015

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “DRafting Togetherness”
Ελλάδα, ΗΠΑ, Δανία

Ερευνητικό πρότζεκτ DRafting Togetherness

Η κρίση στην Ελλάδα έχει θέσει τόσο σημαντικά ζητήματα αλληλεγγύης, όσο και την ανάγκη για νέους τρόπους με τους οποίους να ζούμε, να σκεφτόμαστε και να μαθαίνουμε μαζί. Οι ευρωπαϊκές ρητορικές της ενοχής και της επίρριψης ευθυνών αντανακλούν αυτή την έλλειψη μιας κοινής πρακτικής. Στο τέλος όμως όλοι καθόμαστε στην ίδια βάρκα. Τώρα, το πρώτο ερώτημα δεν είναι ποιος κυβερνά τη βάρκα, αλλά πώς θα την κρατήσουμε σε λειτουργία, πώς θα μείνει αδιάβροχη σε μια εποχή όπου οι παλίρροιες γίνονται όλο και υψηλότερες, από ό,τι είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε. Έτσι, το ερώτημα δεν είναι πια, ποιοι είναι αυτοί που κατευθύνουν (ποιος είναι ο καπετάνιος;) και ποιοι είναι αυτοί που ονομάζονται “παρασιτικοί” (“λαθρεπιβάτες”), αλλά πώς να κατασκευαστεί μια βάρκα που θα μπορεί να αντιμετωπίσει θυελλώδεις καιρικές συνθήκες πολιτικής και κοινωνικής κρίσης; Θα θέλαμε να ερμηνεύσουμε αυτήν την ερώτηση όχι μόνο μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά δημιουργώντας μία σχεδία από κοινού.
Οι καλλιτέχνες Silke Bake (D), Ash Bulayev (US), Ζωή Δημητρίου (GR), και Peter Stamer (D), από το χώρο των παραστατικών τεχνών, διεξήγαγαν την πρώτη φάση του ερευνητικού τους έργου για τη δημιουργία μιας κοινότητας, στη Σύρο τον Αύγουστο του 2015. Σε μια σειρά από συναντήσεις, στο Κέντρο Χορού Ακροποδητί και στην Ερμούπολη με σκοπό την ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών, κινήτρων.

Σε αυτή την ερευνητική φάση το καλοκαίρι του 2015, ήθελαν να εξοικειωθούν με τις πραγματικές συνθήκες που έφερε η κρίση στην Ευρώπη και να αναπτύξουν πρακτικές μεθόδους συνεργασίας που βασίζονται στις εξής υποθέσεις:
– Με την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου στόχου, αυτού της συνεργασίας, δημιουργούμε συνθήκες συναδελφικότητας και κοινότητας χρησιμοποιώντας ως μέσα συγκεκριμένα καλλιτεχνικά εργαλεία.
– Με τη διαπραγμάτευση του τι χρειάζεται για να κατασκευάσει κανείς μια σχεδία που να επιπλέει, μαθαίνουμε περισσότερα σχετικά με τις τεχνικές και τις πρακτικές μας, παρά από όσα μας παρέχουν οι πολιτικές ρητορικές.
– Δουλεύοντας με μια κοινωνικά, πολιτισμικά και επιστημονικά ετερογενή ομάδα ανθρώπων, καταλαβαίνουμε περισσότερα για τις πολιτικές διαδικασίες από το να ακούμε τους λεγόμενους ιθύνοντες.
– Με την από κοινού εκμάθηση, δίνουμε ο ένας τον άλλον την ευκαιρία να ξεπεράσει την αλαζονεία εκείνων που φαίνεται να γνωρίζουν καλύτερα και την άγνοια όσων προτιμούν να απέχουν.

Καθώς μας οδηγεί η πεποίθηση ότι οι κοινές πρακτικές ασκούν τη δημοκρατία και την αγωνιστική συντροφικότητα, επιθυμούμε το έργο αυτό να καταλάβει μια αξιοσημείωτη θέση σχετικά με τις προκλήσεις που επιβάλλει η οικονομική κρίση στη σύγχρονη Ευρώπη, στην Ελλάδα και στους πολίτες της.

Η δράση υποστηρίχθηκε από το Bundeskanzleramt της Αυστρίας και το Κέντρο Χορού Ακροποδητί στη Σύρο.

    Join our Newsletter

    We'll send you newsletters with news, tips & tricks. No spams here.