residencies

Iraqi Bodies 1004 803 dancecenter

Iraqi Bodies

11/06/2015 – 11/07/2015

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “KILLING FROM A DISTANCE”
Σουηδία

Η ομάδα σωματικού θεάτρου Iraqi Bodies σχηματίστηκε εμπευσμένη από δραματουργούς όπως οι Antonin Artaud, Jerzy Grotowski, Eugenio Ionesco και Samuel Beckett.
Τα μέλη της ομάδας ήταν νέοι φοιτητές Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαγδάτης, στο Ιράκ. Ξεκίνησαν το 2002, παρουσιάζοντας έργα τους σε φεστιβάλ στην Αίγυπτο, την Ιορδανία, τη Νότια Κορέα και το Ιράκ, μέχρι το 2006, όταν ένα από τα μέλη σκοτώθηκε λόγω της αυξημένης σεκταριστικής βίας στη χώρα μετά την Αμερικανική εισβολή το 2003.
Ένα από τα μέλη, ο Anmar Taha, πυροβολήθηκε επίσης την ίδια περίοδο. Μετακόμισε στη Σουηδία, όπου το 2009 κατάφερε να ξαναρχίσει να εργάζεται ως χορογράφος, περφόρμερ και καλλιτεχνικός διευθυντής των Iraqi Bodies.
Η αναγκαιότητα της αφήγησης ιστοριών μέσα από τη δική μας σωματική έκφραση προέκυψε από τις αναμνήσεις που υπάρχουν κρυφά στο σώμα μας. Από τα ερείπια μιας εμπόλεμης χώρας βρεθήκαμε υποσυνείδητα να ασχολούμαστε με μυθικές εικόνες από ένα χαμένο πολιτιστικό παρελθόν επηρεασμένο από παραδόσεις του Γκιλγκαμές και των Σουμερίων, συνυφασμένες με τις σύγχρονες τελετές και έθιμα των μουσουλμάνων, καθώς και τις παραδόσεις των Σούφι. Αυτές οι επιδράσεις δημιούργησαν ένα σύνολο αρχαϊκών χαρακτηριστικών που ευδιάκριτα χρωματίζουν τη δουλειά μας. Ήταν λες και τα σώματά μας διοχέτευαν μία συλλογική μνήμη και ο μόνος τρόπος για μας την μετατρέψουν ήταν να παρουσιαστεί σε θεατρικές συνθέσεις.
Η δουλειά μας έχει έκτοτε εξελιχθεί μαζί με την προσωπική μας ζωή. Η μετάβαση προς την Ευρώπη αποδείχτηκε ότι είναι μια πρόκληση και αναζωπύρωση θεατρικής έμπνευσης. Εκτεθειμένοι σε μια κοινωνία τόσο διαφορετική από αυτή που ήρθαμε, προσπαθήσαμε να βρούμε τα σημεία σύγκλισης μεταξύ Ανατολής και Δύσης στην κοινή μας ανθρωπιά. Αυτό σήμαινε ότι τα θέματα τα οποία είχαμε αντιμετωπίσει έγιναν ένα με μία πραγματικότητα όπου προτεραιότητα έχουν άλλες αξίες από εκείνες που είχαμε συνηθίσει. Παρά την καταπίεση που υποστήκαμε στο Ιράκ λόγω των καλλιτεχνικών μας φιλοδοξιών, ήμασταν ακόμα διαποτισμένοι από αξίες όπως η ομαδικότητα και η γενναιοδωρία. Οι αξίες αυτές ήταν αντίθετες στη νέα μας πραγματικότητα, που υποστήριζε την ατομικότητα, τη δομή και την προμελέτη. Πώς θα μπορούσαν αυτές να συγχωνευθούν στη δουλειά μας και στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργαζόμαστε; Ποιες ιστορίες θα μπορούσαμε να πούμε χωρίς να θεωρηθούμε διαφορετικοί;
Βρήκαμε την τομή αυτή στα έργα από όπου ξεκινήσαμε, στα έργα των Antonin Artuad, Jerzy Grotowski, Eugenio Ionesco, Samuel Beckett και άλλων. Αφήνοντας το σώμα να μιλήσει για το τραύμα της ζωής και για δυσάρεστες καταστάσεις, η δουλειά μας μπορούσε να υπερβεί κάθε ανθρώπινη διαφορά και να δημιουργήσει σκηνές μιας πραγματικότητας που όλοι μοιραζόμαστε. Μια ποιητική πραγματικότητα που βρίσκει το φως στο πιο βαθύ σκοτάδι της ζωής.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε η παράσταση “KILLING FROM A DISTANCE”.

Ανησυχούμε και φοβόμαστε για την τρέχουσα κατάσταση των πολιτικών πραγμάτων στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή. Οι τελευταίοι δύο μήνες ήταν μια άγρια παρέλαση του Ισλαμικού Kράτους – αφήνοντας σωρούς από καμμένα πτώματα στο μονοπάτι της. Οι παγκόσμιοι ηγέτες αποφάσισαν να θέσουν τέλος στo IK συμφωνώντας να στείλoυν στρατιωτικές δυνάμεις στην Συρία και το Ιράκ. Στην πραγματικότητα, αυτό σημάινει ότι σπίτια οικογενειών βομβαρδίζονται ανελέητα στο όνομα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας». Αυτή η συμμαχία της Δύσης έχει επίσης εκφράσει απροθυμία να βρει κοινά σημεία με τη Ρωσία και το Ιράν στον αποκαλούμενο αγώνα τους ενάντια στο ΙΚ. Σε εμάς αυτό φαίνεται ύποπτο. Την ίδια στιγμή η Ευρώπη παρουσίαζει μια πραγματικά ανησυχητική αύξηση των εθνικιστικών και φασιστικών κομμάτων στις τελευταίες εκλογές της ΕΕ. Το τελευταίο παράδειγμα αυτής της τάσης είναι η νίκη της Sverigedemokraterna στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές της Σουηδίας. Αυτό που βλέπουμε –στη Σουηδία αλλά και διεθνώς- είναι μια άρνηση των ανθρώπινων αξιών.
Παρακολουθούμε τα μέσα ενημέρωσης όπου ξανά και ξανά οι δημοσιογράφοι θέτουν κενά ερωτήματα όπως «γιατί;» και «πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό;» Φοβόμαστε ότι τα ερωτήματα αυτά θα οδηγήσουν τους πολίτες της Ευρώπης σε ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση απάθειας και αδυναμίας. Το πρόβλημα είναι εδώ και δεν πρόκειται να εξαφανιστεί ως δια μαγείας. Βομβαρδιζόμαστε με άδειες πολιτικές ιδεολογίες και βλέπουμε την τάση μιας πολιτικής ποπ-κουλτούρας, όπου οι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι με ό, τι νομίζουν ότι χρειάζονται και ό, τι νομίζουν ότι θα πάρουν -κατά προτίμηση όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Η βασική μας ανησυχία δεν είναι οι κούφιες ιδεολογίες, αφού οι ιδεολογίες που χτίζονται πάνω σε διεξοδική ανάλυση και σε ισχυρά επιχειρήματα μπορούν στην πράξη να αποδειχθούν απατηλές. Αρνούμαστε κάθε ιδεολογία -κούφια, έγκυρη ή ποπ-κουλτούρας. Αντ ‘αυτού θέλουμε να κινηθούμε προς την κοινή μας εμπειρία της ανθρώπινης ύπαρξης. Να μοιραστούμε το κενό της ύπαρξης, που θέτει τον άνρθωπο σε μια σταθερή ανισορροπία ανάμεσα στις σκέψεις του και την πραγματικότητά του.
Η αποφυγή τετριμμένων κλισέ μπορεί να φαίνεται δύσκολη σε περιπτώσεις όπως αυτή. Κάποιος θα μπορούσε να μιλήσει για τις ιστορικές, πολιτικές καθώς και θρησκευτικές πτυχές, οι οποίες δίνουν μια «ανακούφιση» σε έναν τόσο ακατανόητο κόσμο, αλλά μπορούν πραγματικά να αμφισβητήσουν την αξία μιας ανθρώπινης ζωής;
Ανακατευόμαστε βλέποντας τις ειδήσεις. Δυσκολευόμαστε να αναπνεύσουμε διαβάζοντας πρωτοσέλιδα. Όλα φαίνοται πολύ δύσκολα. Είμαστε επιρρεπείς στην απάθεια. Μένουμε σιωπηλοί στα σπίτια μας χωρίς να απευθυνόμαστε σε κανέναν, χωρίς να ζητάμε βοήθεια από κανέναν.
Αρνούμαστε αυτή τη σιωπή. Τώρα δεν είναι η ώρα να μείνουμε μουδιασμένοι.
Θα ξεκινήσουμε από την αρχή.
Το Killing From A Distance είναι μια κατάδυση στα βάθη του μαρτυρίου και του παραλογισμού. Ένα μέρος στο ενδιάμεσο. Ούτε ζωντανός ούτε νεκρός. Ένα ξεχασμένο μέρος που κανείς δεν επισκέπτεται μετά τη μάχη μεταξύ των μεγάλων εγώ-κρατών. Ένα μέρος όπου οι χαμένες ψυχές περιπλανώνται σε σύγχυση, σκεπτόμενες τη σύντομη ύπαρξη τους σε τούτη τη γη, τη γεμάτη από πράξεις ασυγχώρητες.
Εμφανίζεται. Επανεμφανίζεται. Ξεκινά από την αρχή.

Σκηνοθεσία: Anmar Taha
Ερμηνεία: Ιωάννα Αντώναρου, Ναμπίλ ελ Μπαράζ, Josephine Gray
Παραγωγή: Iraqi Bodies

Θεοδοσία Στάθη 900 640 dancecenter

Θεοδοσία Στάθη

18/05/2015 – 24/05/2015

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Making Home”
Ελλάδα

Γεννημένη στην Αθήνα, η Θεοδοσία Στάθη έζησε δώδεκα χρόνια στις Βρυξέλλες, ως χορεύτρια και δασκάλα γιόγκα. Απόφοιτος της Βελγικής σχολής P.A.R.T.S. χόρεψε με την Ann Van den Broek στο κομμάτι Co(te)lette το οποίο απονεμήθηκε το Ολλανδικό Βραβείο Swan για την πιο εντυπωσιακή παραγωγή του 2007/08. Η φυσική της τάση προς τον αυτοσχεδιασμό την έφερε το Into the Riff, project ανάμεσα σε χορευτές και μουσικούς και την ομάδα του Thomas Hauert όπου και χόρεψε για δύο χρόνια.
Αναζητώντας περισσότερο βάθος και ουσία, γίνεται μέλος της ομάδα του Julyen Hamilton, και συμμετέχει σε όλες της τις παραγωγές από 2009-2014. Αυτή η εκτενής καλλιτεχνική συνεργασία έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ως performer και στην αφύπνιση και περαιτέρω ανάπτυξη της ήδη υπάρχουσας φλογερής της αγάπης για την ποιητική φαντασία, όπως αυτή αυτούσια ρέει μέσα από την πράξη της αυθόρμητης δημιουργίας.
Θέλοντας να «σταθεί μόνη της» και να γυρίσει στις ρίζες της, επιστρέφει στην Ελλάδα, δημιουργώντας τη βάση της στην Αμοργό, νησί του οποίου η φυσική ομορφιά έχει κλέψει ένα μικρό κομμάτι της καρδιάς της. Ενθουσιώδης εξερευνήτρια των έσω και των έξω, ταξιδεύει αρκετές φορές στην Ινδία για Γιόγκα και Αγιουρβέδα. Πτυχιούχος Iyengar Yoga και Αγιουρβεδικού μασάζ, την απασχολούν ζητήματα θεραπείας και εξέλιξης της ανθρώπινης συνείδησης. Πρόσφατα δουλεύει ως θεραπεύτρια μασάζ στο Aegialis Spa, στην Αιγιάλη της Αμοργού.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: “Making Home”

“Making Home”
Adam

Untouched you slide
Dolphins as support
Free from heart piercing fiery arrows.

The city of Hermes greets your soul
And beach with stardust sprinkled on its sand
Lets bright light defeat the shadow
Lets waves break spells that bond

Washes sorrow and dries up tears.

With sun returning to its primal spot
A new year cracks its wings to open
For love, clarity and centering, allowing trust to grow
Falling so as to resurrect. Anew.

So as to bring you to higher grounds
Where air is thin and breathing is deep. Untouched!
So as to see, what you’ve longed for
Has been with you all along

Your journey home.

Daniel Santos Megina 1024 820 dancecenter

Daniel Santos Megina

09/03/2015 – 29/03/2015

Φωτογραφία
Ισπανία

O Daniel Santos Megina είναι επαγγελματίας φωτογράφος. Έχει επίσης πτυχίο Επιστημών Οικονομίας και μεταπτυχιακό δίπλωμα στον τομέα της Επιστημονικής και Περιβαλλοντικής Δημοσιογραφίας από το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.
Εργάζεται ως καθηγητής φωτογραφίας στη σχολή φωτογραφίας “Madphoto” και συνεργάζεται με έντυπα περιοδικά όπως το “Muy Interesante”, “Supefoto digital” και το blog “foto24blog”. Εργάζεται επίσης ως ανεξάρτητος φωτογράφος για editorials, εκθέσεις, καθώς και στο χώρο της διαφήμισης, και ως ομιλητής σε συνέδρια φωτογραφίας για το Υπουργείο Ανάπτυξης στην Ισπανία. Επιπλέον, γράφει κριτικές και κάνει δοκιμές για φωτογραφικές μηχανές.
Ο Daniel έχει λάβει πολλά βραβεία και αναγνωρίσεις για το έργο του, όπως: Technology and Photography / City of Alcobendas (1ο βραβείο), Photographic Prize / Marbella / Bycivic, Madrid City and Patrimony Photographic contest, Montphoto contest 2011.
www.danielsantosmegina.com

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε σεμινάριο φωτογραφίας.

Γιάννη Αντωνίου – Τζένη Αρσένη 1000 800 dancecenter

Γιάννη Αντωνίου – Τζένη Αρσένη

26/02/2015 – 04/03/2015

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Scale made/«τώρα»”
Ελλάδα

Η Τζένη Αρσένη σπούδασε Θεατρολογία, Σκηνοθεσία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Όπερα στη Βοστόνη, Κινηματογράφο στη Νέα Υόρκη και εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στην Αισθητική Φιλοσοφία, την Όπερα και την Αρχαία Τραγωδία. Είναι υπότροφος ελληνικών και διεθνών ιδρυμάτων. Ξεκίνησε την επαγγελματική της διαδρομή με την παράστασή που σκηνοθέτησε στο Royal Albert Hall για το BBC Proms του Λονδίνου, για την οποία τιμήθηκε από το Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Antikenfestpiele στην Trier της Γερμανίας. Υπεύθυνη Συντονισμού και Δραματολογίου της Πειραματικής Λυρικής Σκηνής από την αρχή της δημιουργίας της (2004­2011), Σύμβουλος Δραματολογίου του Center for Contemporary Opera της Νέας Υόρκης, έχει συνεργαστεί με διεθνείς φορείς στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, San Francisco Opera Center, Center for Contemporary Opera, Skylight Music Theatre κ.α.). Δίδαξε Σκηνοθεσία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Μελοδραματική στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, δημιούργησε την κατεύθυνση Minor in Theater and Performance στο Hellenic American University και έχει αναλάβει τη Μελοδραματική του Ωδείου Αθηνών και του Εθνικού Ωδείου. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών, του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων.
www.eugeniaarsenis.com

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιάννης Αντωνίου, σπούδασε στην Κρατική Σχολή Χορού της Αθήνας­Κ.Σ.Ο.Τ. και στη συνέχεια με υποτροφία στη φημισμένη Σχολή της όπερας του Αμβούργου. Στη Γερμανία χόρεψε στης όπερες του Osnabruck, της Βόννης αλλα και σαν guest με το Underwegs Theater στην Xαϊδελβέργη και με το member project to William Forsythe. Μετά από πρόσκληση του διάσημου χορογράφου Alonzo King ταξίδεψε στο Σαν Φρανσίσκο της Αμερικής όπου χόρεψε σαν σολίστας με την ομάδα του Lines Ballet αλλα και την Όπερα του Σαν Φρανσίσκο. Το 1998 δημιούργησε τον καλλιτεχνικό οργανισμό KUNST­STOFF όπου ως καλλιτεχνικός διευθυντής της, τιμήθηκε με το Goldie Award. Ο Γιάννης Αντωνίου, ένας διεθνώς καταξιωμένος χορογράφος, έχει δημιουργήσει έργα για ομάδες χορού/όπερα και ταινίες και σαν έμπειρος δάσκαλος διεξάγει σεμινάρια και masterclasses σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης. Τα έργα του έχουν περιοδεύσει στις ΗΠΑ, στη νότια Αμερική και στην Ευρώπη με εξαιρετικές κριτικές. Το 2010 δημιούργησε τον Εικαστικό Χώρο Τεχνών KUNST­STOFF arts, που βρίσκεται στο κέντρο του Σαν Φρανσίσκο, όπου εκτός απο τον ίδιο, διακεκριμένοι καλλιτέχνες έδωσαν την παρουσία τους όπως η Meg Stuart, Julie Anne Stanzak, Sara Shelton Man, Tomi Paasonen, Jeremy Wade και Tony Rizzi. Εδω και 12 χρόνια συνεργάζεται με το Θέατρο Dock11 του Βερολίνου.
www.kunst-stoff.org

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: “Scale made/«τώρα»”
“Scale made/«τώρα»”
Παραγωγή: KUNST­STOFFproductions

Ο Γιάννης Αντωνίου και η Τζένη Αρσένη παρουσιάζουν το σόλο “Scale made/«τώρα»”, ένας ήρωας πάνω στη σκηνή…μια διαδικασία σκέψης και συνείδησης, ένα παιχνίδι λόγου και κίνησης πάνω στο άμεσο «τώρα».
Η Τζένη Αρσένη και ο Γιάννης Αντωνίου συναντήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο το 2007 και πολύ σύντομα αναγνώρισαν κοινούς κώδικες ως προς την καλλιτεχνική δημιουργία και τη διδασκαλία. Και οι δύο έχουν διεθνή εμπειρία και συνεργασίες με ιδιαίτερα σημαντικούς καλλιτεχνικούς και εκπαιδευτικούς φορείς τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Mέσα από το νέο τους έργο “Scale made/«τώρα»” ενώνουν τις εμπειρίες τους με διάθεση ν δημιουργήσουν, να πειραματιστούν καιι να ανακαλύψουν τη καλλιτεχνηκή και προσωπική “φωνή” ενός ήρωα μέσα από εναλλακτικες επεξεργασίες των στοιχείων Κίνησης ­ Λόγου ­ Έκφρασης ­ Μουσικής.

Γιάννης Τσιγκρής – Αγγελική Γούβη 1024 944 dancecenter

Γιάννης Τσιγκρής – Αγγελική Γούβη

01/02/2015 – 28/02/2015

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “u_for_ia”
Ελλάδα

Ο Γιάννης Τσιγκρής γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το χορό. Αποφοίτησε από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το 2012 και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο London Contemporary Dance School του Λονδίνου, το 2014. Έχει συνεργαστεί σαν χορευτής με την Εθνική Λυρική Σκηνή σε παραγωγές όπερας και μπαλέτου και στην Αγγλία με χορογράφους όπως οι Jorge Crecis, Sasha Rubicek, Paolo Mangiola, Eleesha Drennan, Jenni Wren, Joe Moran. Έχει επίσης χορέψει έργα του Merce Cunningham στο Barbican Gallery με dance curator την Jeannie Steele. Στη διάρκεια των σπουδών του, χορογράφησε δύο έργα για τη Σχολή της ΕΛΣ, το T(w)ogether (2011), που παρουσιάστηκε στο 11ο Φεστιβάλ του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, και το Nossebios (2012) εμπνευσμένος από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων ενός αστικού περιβάλλοντος και το πώς αυτοί διαχειρίζονται τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμμονές τους. Μετά την εμπειρία και τις συνεργασίες του στο Λονδίνο, άρχισε έρευνα για μια καινούρια χορογραφική δουλειά με τίτλο butterknife, με αναφορές στην ευκλείδεια γεωμετρία.

Η Αγγελική Γούβη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης όπου και ξεκίνησε χορό. Σπούδασε στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή χορού της Λάρισας και την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο London Contemporary Dance School ως υπότροφος του ΙΚΥ. To 2013-2014 συνεργάστηκε με την Sasha Waltz & Guests για το “Installations Objects PErformances” που έλαβε χώρα στο ZKM (Zentrun fuer Kuenste und Medientechnologie) στην Καρλσρούη της Γερμανίας. Επίσης έχει συνεργαστεί με τους Jorge Crecis, Morgan Runacre-Temple και Paolo Mangiola στην Αγγλία. Στην Ελλάδα συνεργάστηκε με το Χοροθέατρο ΟKTANA του Κωνσταντίνου Ρήγου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2014 ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε στο Arc for Dance Festival.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: «u_for_ia»
Καθημερινές πράξεις και συνήθειες που αποσκοπούν στην ευχαρίστηση, την απόλαυση και την ξεγνοιασιά συνθέτουν το u_for_ia. Μια διαδρομή προσωπικών βιωμάτων και καταστάσεων που εκτυλίσσεται στο χώρο, αποτελεί τη δική μας εκδοχή σε αυτή την αναζήτηση.
Σύλληψη/ Χορογραφία: Γιάννης Τσιγκρής σε συνεργασία με την Αγγελική Γούβη
Ερμηνεία: Αγγελική Γούβη
Φωτογραφία: Λουκία Μπατσή

Meri Pajunpää 1024 561 dancecenter

Meri Pajunpää

07/12/2014 – 12/12/2014

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “There will probably be some music, but we’ll manage to find a quiet corner where we can talk” (work in progress)
Φιλανδία

Η Meri Pajunpää ξεκίνησε να χορεύει στη Φινλανδία στο Nurmijärven Tanssiopisto και συνέχισε τις σπουδές της στο Tanssivintti dance school στο Ελσίνκι. Το 2004-2008 σπούδασε στο Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (MTD). Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να δημιουργεί και τις δικές της παραστάσεις: The difficulty of… a solo, Leftovers at the Waterlooplein ένα ντουέτο με την Anat Yaffe και Stupid Light, μια παράσταση με άλλους δύο χορευτές, που πραγματοποιήθηκε στο Muiderpoort Theater στο Άμστερνταμ.
Μετά την αποφοίτησή της το 2008, συνεργάστηκε με χορογράφους όπως οι:
Francesco Scavetta (με την παράσταση “Surprised Body project” 2010-2014 στην Ευρώπη, Ασία και Νότια Αμερική), Vera Tussing, Jenni Kivelä, Sanna Myllylahti, Itamar Serussi, και Arno Schuitemaker.
Το 2010, μαζί με μια ομάδα χορευτών και μουσικών, ίδρυσε την ομάδα αυτοσχεδιασμού Tail Collection, η οποία πραγματοποίησε παραστάσεις στις Κάτω Χώρες κατά την χρονική περίοδο 2010-2011.
Παράλληλα με την καριέρα της ως performer, διδάσκει σύγχρονο χορό και partnering σε ερασιτέχνες και επαγγελματίες. Ζει στο Βέλγιο και συνεργάζεται με τους χορογράφους Peter Savel και Vera Tussing.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: “There will probably be some music, but we’ll manage to find a quiet corner where we can talk”(work in progress)”

Η δημιουργία της παράστασης ξεκίνησε από την περιέργεια της Meri να συνδυάσει κείμενο και κίνηση. Αναζητεί τρόπους για τη χρήση των στοιχείων της γλώσσας στην κινησιολογική της έρευνα.
Το κείμενο και ο προφορικός λόγος έχουν νόημα, ήχο και ρυθμό. Χρησιμοποιώντας κείμενο σε μία παράσταση, συνεπάγεται άμεσα μια πολυεπίπεδη επικοινωνία. Πώς λοιπόν ένα σώμα απαντά και παίζει με το κείμενο σε όλες του τις διαστάσεις;
Ως πηγή έμπνευσης έχει χρησιμοποιήσει κάποια από τα πρώτα έργα και τις ηχογραφήσεις του Αμερικανού συνθέτη John Cage. Η Meri θεωρεί εξαιρετικά ενδιαφέροντα τον τρόπο που ο Cage κοίταζε τον κόσμο με περιέργεια παιδιού αλλά και το ατελείωτο πάθος του προς τους ήχους. Επίσης, ο Cage την ενδιαφέρει και ως χαρακτήρας, συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε και η τάση του να εισάγει το χιούμορ και το μυστήριο σε κάθε του απάντηση. Μέσα από την έρευνα της προσπαθεί να απαντήσει στην ερώτηση: Είναι δυνατόν να υπάρξει μια συνομιλία στη σκηνή με κάποιον που ζούσε σε μιαν άλλη εποχή;
Φωτογραφία: Thibault Gregoire

Γιάννης Αντωνίου 1000 800 dancecenter

Γιάννης Αντωνίου

19/05/2014 – 01/06/2014

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “IN LIMBO”
Ελλάδα

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιάννης Αντωνίου, σπούδασε στην Κρατική Σχολή Χορού της Αθήνας-Κ.Σ.Ο.Τ. και στη συνέχεια με υποτροφία στη φημισμένη Σχολή της όπερας του Αμβούργου. Στη Γερμανία χόρεψε στης όπερες του Osnabruck, της Βόννης αλλά και σαν guest με το Underwegs Theater στην Χαϊδελβέργη και με το member project to William Forsythe. Μετά από πρόσκληση του διάσημου χορογράφου Alonzo King ταξίδεψε στο Σαν Φρανσίσκο της Αμερικής όπου χόρεψε σαν σολίστας με την ομάδα του Lines Ballet αλλά και την Όπερα του Σαν Φραντσίσκο. Το 1998 δημιούργησε τον καλλιτεχνικό οργανισμό KUNST-STOFF όπου ως καλλιτεχνικός διευθυντής της τιμήθηκε με το Goldie Award. Ο Γιάννης Αντωνίου, ένας διεθνώς καταξιωμένος χορογράφος, έχει δημιουργήσει έργα για ομάδες χορού/όπερα και ταινίες και σαν έμπειρος δάσκαλος διεξάγει σεμινάρια και masterclasses σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης. Τα έργα του έχουν περιοδεύσει στις ΗΠΑ, στη νότια Αμερική και στην Ευρώπη με εξαιρετικές κριτικές. Το 2010 δημιούργησε τον Εικαστικό Χώρο Τεχνών KUNST-STOFF arts, που βρίσκεται στο κέντρο του Σαν Φρανσίσκο, όπου εκτός από τον ίδιο, διακεκριμένοι καλλιτέχνες έδωσαν την παρουσία τους όπως η Meg Stuart, Julie Anne Stanzak, Sara Shelton Man, Tomi Paasonen και Tony Rizzi. Εδώ και 12 χρόνια συνεργάζεται με το Θέατρο Dock11 του Βερολίνου.
www.kunst-stoff.org

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “IN LIMBO (απόσπασμα)”:
Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Γιάννης Αντωνίου, Μίνως Μάτσας
Ερμηνεία: Γιάννης Αντωνίου
Μουσική: Μίνως Μάτσας

“In Limbo”: καμία απόφαση δεν είναι τελειωτική, όλα βρίσκονται υπό συνεχή επανεξέταση. Δεν υπάρχει «τελική εκδοχή»: οι αλλαγές ενσωματώνονται κάθε φορά τη στιγμή που γεννιούνται. Το σώμα διαμορφώνει κάθετους και οριζόντιους άξονες, συνθέτει συμμετρίες, τις διαλύει, συνομιλεί με τη μουσική ή την αγνοεί, αυτοσχεδιάζει, ψάχνει έναν τρόπο να υπάρξει μαζί μέσα στο χώρο χωρίς να έχει προκαθορίσει το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης, η οποία συνεπώς εκλαμβάνεται ως ρευστή, μεταβαλλόμενη, υπό δοκιμασία και σε αναζήτηση: μιας φόρμας, ενός νοήματος, μιας έκλαμψης, μιας στιγμιαίας αισθητικής ικανοποίησης.

Lindsey Renee Derry 921 595 dancecenter

Lindsey Renee Derry

19/05/2014 – 01/06/2014

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “FAIL SAFE” & “POR•TRAI•TURE”
Σαν Φρανσίσκο – ΗΠΑ

Η Lindsey Renee Derry είναι απόφοιτος του Purchase College Conservatory of Dance από όπου απέκτησε BFA στην Παραστατική τέχνη του χορού- summa cum laude. Έλαβε το βραβείο Thayer Fellowship το 2006, ένα περίβλεπτο βραβείο που απονέμεται από το New York Foundation of the Arts σε εξαίρετους απόφοιτους του Κρατικού Πανεπιστημίου. Ως περφόρμερ η Lindsey είχε πολλές ευκαιρίες για περιοδεία που την ταξίδεψαν σε 14 χώρες στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία. Στη Νέα Υόρκη έχει δουλέψει με τους RIOULT (Pascal Rioult), Nai-Ni Chen Dance Company και TAKE Dance (Takehiro Ueyama). Επί πέντε χρόνια, αφιέρωνε αρκετούς μήνες δουλεύοντας με τον José Navas/Compagnie Flak στο Montréal. Αποκορύφωμα της καριέρας της αποτελούν παραστάσεις στο Μουσείο Guggenheim στην Ισπανία, στο νέο Oslo Opera House στη Νορβηγία και στο Φεστιβάλ MODAFE στη Seoul, Νότια Κορέα. Σήμερα, η Lindsey συμβάλλει ως καλλιτέχνης στην ομάδα KUNST-STOFF Productions (Γιάννης Αντωνίου και Tomi Paasonen), που έχει τη βάση της στην Ευρώπη και ως χορεύτρια στο Hope Mohr Dance στο Σαν Φρανσίσκο. Το 2012, εισήγαγε το Linsdans που λειτουργεί ως μια πλατφόρμα για τις σόλο δουλειές της χορογραφημένες από την ίδια και άλλους προσκεκλημένους καλλιτέχνες. Το 2013 έλαβε το βραβείο John D. και Susan P. Diekman Fellowship, το οποίο έκανε δυνατή τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα Djerassi Resident Artists.
www.linsdans.org

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκαν οι παρουσιάσεις:
FAIL SAFE
Σύλληψη – Χορογραφία: Γιάννης Αντωνίου
Ερμηνεία: Lindsey Renee Derry

πέφτω/αντιδρώ/ξεκλειδώνω/βρίσκω λύσεις
Ένα σόλο που προτείνει την αποτυχία καθιστώντας την όχι επιζήμια αλλά ως ένα μέσο που θα ξεκλειδώσει πόρτες, θα εξασφαλίσει διόδους διαφυγής και θα προσφέρει λύσεις μέσα από το ανθρώπινο σώμα.
http://vimeo.com/96204642

POR·TRAI·TURE
Ερμηνεία: Lindsey Renee Derry
Χορογραφία: Lindsey Renee Derry (San Francisco), José Navas (Montréal), Sidra Bell (New York), Alex Ketley (San Francisco), Iratxe Ansa (Barcelona)
Βίντεο (προβολή): Erin Malley (San Francisco)

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της Lindsey Renee Derry σε ένα μεταβαλλόμενο τοπίο σύνθετων κινητικών γλωσσών και απρόβλεπτης ηλεκτρονικής μουσικής, αναδύεται μια συλλογή κινητικών πορτραίτων. Σε αυτά τα πορτραίτα αποκαλύπτεται ένας πολύπλευρος καλλιτέχνης που αγγίζει πολλά ενεργειακά και συναισθηματικά άκρα, από την ηρεμία και τον διαλογισμό στο πάθος και την έκρηξη. Κείμενα και προβολή video λειτουργούν ως συνδετικοί κρίκοι που συνδέουν το ένα χορευτικό σόλο με το άλλο, αποκαλύπτοντας με ειλικρίνεια και υπερβολή τις προσωπικές της, ευάλωτες πτυχές.
Η Lindsey ενδιαφέρεται να εξερευνήσει όχι μόνο την χορογραφία της αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δουλειάς άλλων χορογράφων μέσα σε ένα βράδυ και για αυτό προσέγγισε μερικές από τις σκηνές σύγχρονου χορού των πιο συναρπαστικών και καινοτόμων χορογράφων, για την δημιουργία του POR•TRAI•TURE. Μερικοί χορογράφοι που στήριξαν το όραμά της και το βοήθησαν να προχωρήσει ήταν οι José Navas (Montréal), Sidra Bell (New York), Alex Ketley (San Francisco) και Iratxe Ansa (Barcelona), μαζί με τη video designer Erin Malley (San Francisco).
http://vimeo.com/92190954

Jurij Konjar 1000 800 dancecenter

Jurij Konjar

05/05/2014 – 18/05/2014

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Goldberg Variations”
Σλοβενία

O Jurij Konjar γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα το 1978. Εκπαιδεύτηκε στο Judo και το τραγούδι από μικρή ηλικία και στη συνέχεια άρχισε να χορεύει σε διαγωνισμούς χορού. Το 2007 υπέστη έναν τραυματισμό στο κεφάλι, που ήταν η αφορμή για να επικεντρώσει τη δουλειά του γύρω από τις δυνατότητες της παρούσας στιγμής. Η αυτοσχεδιαστική του έρευνα, έχει ως αφετηρία της την ενδελεχή μελέτη της περφόρμανς του Steve Paxton, Goldberg Variations.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “Goldberg Variations”:
Το 2007, ο Jurij Konjar ξεκίνησε να μελετά το βίντεο του Walter Verdin Goldberg Variations, που βασίστηκε στην περφόρμανς του Steve Paxton The Goldberg Variations by J.S. Bach, played by Glen Gould, improvised by Steve Paxton. Το 2009, μέσα από μια σειρά γεγονότων και επιλογών, ο Jurij άρχισε να δουλεύει πάνω στο κομμάτι επανειλημμένα, χορεύοντας το έργο κάθε μέρα για όλο τον επόμενο χρόνο. Η επίσημη πρεμιέρα του Goldberg Variations έλαβε χώρα στη Βιέννη, τον Οκτώβριο του 2010.

Σύλληψη – Χορογραφία: Jurij Konjar
Μουσική: Goldberg Variations – Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Ερμηνεύει ο Glen Gould (1981)
Παραγωγή: Jurij Konjar
Συμπαραγωγή: Tanzquartier Wien
Με ευγνωμοσύνη στον Steve Paxton και τη Lisa Nelson
Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Σλοβενίας
http://www.jurijkonjar.com/

Θεοδοσία Στάθη 800 533 dancecenter

Θεοδοσία Στάθη

05/05/2014 – 18/05/2014

Παραστατικές Τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: “Silver Ground”
Ελλάδα

Η Θεοδοσία Στάθη γεννήθηκε στην Ελλάδα και ζει μόνιμα στις Βρυξέλλες, όπου δουλεύει ως freelancer χορεύτρια και καθηγήτρια χορού και γιόγκα. Αποφοίτησε από το Parts, τη σχολή της AnneTeresa de Keersmaeker, το 2006. Σπούδασε Iyengar Yoga στο Βέλγιο και την Ινδία. Έχει δουλέψει με τους Deborah Hay, Julyen Hamilton, Thomas Hauert, Ann van den Broek και Bud Blumenthal. Από το 2009 χορεύει στην Allenʼs Line την ομάδα του Julyen Hamilton, και έχει συμμετάσχει σε όλες τις παραγωγές της. Είναι μέλος του ερευνητικού προγράμματος χορού που συντονίζει η χορογράφος Gabriella Koutsoumova. Διδάσκει γιόγκα και αυτοσχεδιασμό σε διάφορα στούντιο και ομάδες στις Βρυξέλλες (Parts, Rosas, La Raffinerie, Danscentrumjete και άλλα). Εμπνευσμένη από την εμπειρία της στο χορό και τη γιόγκα έχει αναπτύξει τη δική της προσέγγιση στον αυτοσχεδιασμό την οποία και θέλει να μοιραστεί.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “Silver Ground”:
Tη ράχη σκαρφαλώνουμε
κι η γη αυτή μας τρέφει
τα ρούχα και μαλλιά μας στο νερό τα πλένουμε
και καταφύγιο βρίσκουμε στον ήλιο
ξέροντας πριν σκεφτούμε
θυμόμαστε η αγάπη τι είναι.

Το Silver Ground είναι μια σόλο παράσταση όπου πράξεις και κινήσεις πηγάζουν μέσα από το παρόν και όπου ο ερμηνευτής ακούει και υπηρετεί αυτό που το κομμάτι κάθε στιγμή θέλει να εκφράσει.
Σύλληψη – Ερμηνεία: Θεοδοσία Στάθη

    Join our Newsletter

    We'll send you newsletters with news, tips & tricks. No spams here.